2577 sayılı İYUK'un 26/3. maddesi, davacının gösterdiği adrese tebligat yapılamaması halinde uygulanacak özel bir usul öngörmektedir. Bu özel düzenleme karşısında, vergi davasında davacının adresinde bulunamaması halinde mahkemenin Tebligat Kanunu'nun 35. maddesini (tüzel kişiler için resmi kayıtlardaki adrese tebligat) uygulayarak yargılamaya devam etmesi mümkün müdür? Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun E:2019/1561, K:2020/12 sayılı kararının bu konudaki tespiti nedir?

Hayır, mümkün değildir. Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun ilgili kararında belirtildiği üzere, İYUK özel bir kanundur ve düzenlediği hususlarda öncelikle uygulanır. İYUK m. 26/3, davacının gösterdiği adrese tebligat yapılamaması haline özgü bir usul düzenlemesi getirmiştir. Buna göre, bu durumda yeni adresin bildirilmesine kadar dava dosyası işlemden kaldırılır ve bir yıl içinde yeni adres bildirilmezse davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. Bu özel ve amaca yönelik (davanın uzatılmasını önleme) düzenleme varken, mahkemenin genel nitelikteki Tebligat Kanunu m. 35'i uygulaması hukuka aykırıdır. İYUK m. 60'taki genel atıf, İYUK'ta özel bir hüküm bulunmayan haller için geçerlidir. Dolayısıyla, mahkemenin İYUK m. 26/3'ü uygulaması gerekirken, Tebligat Kanunu'na göre işlem yapıp davaya devam etmesi bozma nedenidir. (Bkz: İYUK m. 26/3, 60, Tebligat Kanunu m. 35, VDDK E:2019/1561, K:2020/12)