Taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin hukuki niteliği nedir ve geçerliliği hangi şekil şartına bağlıdır? Bu şekil şartına uyulmamasının yaptırımı ne olur? Tarafların noter huzurunda olmadan kendi aralarında yazılı olarak yaptıkları bir 'taşınmaz satış vaadi sözleşmesi'nin hukuki akıbetini, 'şekle aykırılığın ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması' ilkesi çerçevesinde tartışınız.

Taşınmaz satış vaadi sözleşmesi, ileride asıl taşınmaz satış sözleşmesinin yapılmasını borçlandıran bir 'ön sözleşme'dir. TBK m. 29/2 uyarınca, ön sözleşmenin geçerliliği, ileride kurulacak sözleşmenin şekline bağlıdır. Asıl taşınmaz satış sözleşmesi TMK m. 706 uyarınca resmi şekilde (tapuda) yapılması gerektiğinden, Noterlik Kanunu m. 60/3 ve m. 89 uyarınca taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin de noter tarafından 're'sen düzenleme' şeklinde yapılması bir geçerlilik şartıdır. Bu şekle uyulmaması halinde sözleşme kural olarak kesin hükümsüzdür. Ancak Yargıtay içtihatlarında, şekle aykırılığa rağmen taraflar edimlerinin önemli bir bölümünü ifa etmişse (örneğin alıcı bedeli ödemiş, satıcı da taşınmazı teslim etmişse), sonradan şekle aykırılığın ileri sürülmesi TMK m. 2'deki dürüstlük kuralına aykırılık ve hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilebilmekte ve bu durumda sözleşme geçerliymiş gibi sonuç doğurabileceği kabul edilmektedir. (Bkz: TBK m. 29, TMK m. 706, Noterlik Kanunu m. 60/3, 89, kadimhukuk.com.tr/.../tasinmaz-satis-vaadi-sozlesmesi/)