Eşlerden birinin diğerini affetmesi, TMK m. 162'de sayılan özel boşanma sebepleri (hayata kast, pek kötü muamele, onur kırıcı davranış) açısından ne sonuç doğurur?

TMK m. 162/3'te (metinde 162/2 olarak atıf yapılmış) belirtildiği üzere, 'Affeden tarafın dava hakkı yoktur.' Af, açık veya zımni (örtülü) olabilir. Mağdur olan eşin, eylemden sonra diğer eşi serbest iradesiyle affetmesi, bu özel sebeplere dayanarak dava açma hakkını ortadan kaldırır.