TCK m. 22'nin gerekçesine göre, taksir dolayısıyla kusurun belirlenmesi konusunda bilirkişinin rolü nedir ve sınırı ne olmalıdır?

TCK m. 22'nin madde gerekçesine göre, taksir dolayısıyla kusurluluğun tespiti normatif bir değerlendirme olup nihai olarak hâkimin yetkisindedir. Ancak, somut olayda dikkat ve özen yükümlülüğünün ihlal edilip edilmediğini belirlemek açısından bilirkişi incelemesi yaptırılabilir. Örneğin, bir trafik kazasında sürücülerin trafik kurallarına uyup uymadığının veya bir ameliyatta tıbbi müdahalenin tekniğine uygun yapılıp yapılmadığının tespiti için bilirkişiye başvurulabilir. Ancak bilirkişinin yapacağı inceleme, 'işin tekniği ile sınırlı olmalıdır'. Bilirkişi, münhasıran hâkimin yetkisinde olan 'kusurluluk konusunda' (örn: %50 kusurludur gibi) bir değerlendirme yapmamalıdır. Hâkim, bilirkişinin sunduğu teknik veriler çerçevesinde kusurluluğu kendisi takdir edecektir.