Boşanma davasında, bir eşin diğerine ait 'özel eşya'sını (örneğin kişisel bilgisayarı, takıları, giysileri) vermemesi veya saklaması, hangi kusurlu davranış kapsamında değerlendirilir?

Bu davranış, evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166) kapsamında bir kusur olarak değerlendirilir. Eşlerin birbirlerinin kişisel mallarına saygı göstermesi, evlilik birliğinin getirdiği sadakat ve yardımlaşma yükümlülüğünün bir parçasıdır. Bir eşin, diğerinin kişisel eşyalarını vermemesi, saklaması veya onlara el koyması, diğer eşe yönelik bir tür 'ekonomik ve duygusal şiddet' olarak kabul edilir. Bu davranış, eşler arasındaki güven ilişkisini temelden sarsar ve ortak hayatın devamını çekilmez hale getirebilir. Bu nedenle, boşanma davasında bu eylemi gerçekleştiren eşe bir kusur olarak yüklenir ve bu durum, tazminat ve nafaka gibi boşanmanın fer'i sonuçlarının belirlenmesinde aleyhine bir faktör olarak dikkate alınır.