HMK m. 211'de düzenlenen sahtelik incelemesinde, bilirkişi incelemesine karar verilmeden önce, hakimin inkâr eden tarafı 'isticvap' etmesinin (sorguya çekmesinin) temel amacı ve usul hukuku açısından önemi nedir?

Hakimin bilirkişi incelemesinden önce tarafı isticvap etmesinin temel amacı, 'doğrudanlık' ve 'usul ekonomisi' ilkeleri gereği, uyuşmazlığın çözümüne ilişkin ilk elden bir kanaat edinmektir. İsticvap, hakimin, sahtelik iddiasında bulunan tarafla doğrudan temas kurarak, onun beyanlarını, tutarlılığını, samimiyetini ve beden dilini gözlemlemesine olanak tanır. Bu sürecin usul hukuku açısından önemi şudur: 1) Çelişkilerin Tespiti: Hakim, sorduğu sorularla tarafın beyanlarındaki çelişkileri ortaya çıkarabilir ve bu durum, iddianın ciddiyeti hakkında bir fikir verir. 2) İkrar veya Vazgeçme Potansiyeli: İsticvap sırasında, taraf, iddiasının zayıflığını fark ederek sahtelik iddiasından vazgeçebilir veya imzanın/yazının kendisine ait olduğunu ikrar edebilir. Bu, yargılamayı hızla sonuçlandırır. 3) Kanaat Oluşturma: Tarafın tutum ve beyanları, hakimde, bilirkişi incelemesine gerek kalmaksızın, sahtelik iddiasının ciddiyeti veya ciddiyetsizliği yönünde güçlü bir ön kanaat oluşturabilir. Bu nedenlerle isticvap, daha masraflı ve uzun süren bilirkişi aşamasına geçmeden önce, uyuşmazlığı daha basit bir yolla çözme potansiyeli taşıyan önemli bir usuli aşamadır.