TCK m. 155 (güveni kötüye kullanma) ve TCK m. 247 (zimmet) suçları arasındaki temel fark, suçun faili ve suçun konusu olan malın niteliği açısından nedir?

İki suç arasındaki en temel farklar şunlardır: 1) Failin Niteliği: Zimmet (TCK m. 247) suçunun faili, ancak bir 'kamu görevlisi' olabilir. Bu, faile özgü bir suçtur. Güveni kötüye kullanma (TCK m. 155) suçunun faili ise, kamu görevlisi olmayan herhangi bir kişi olabilir. 2) Suçun Konusu Olan Malın Niteliği: Zimmet suçunun konusu, kamu görevlisine 'görevi nedeniyle zilyetliği devredilen veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu' maldır. Yani mal ile failin görevi arasında doğrudan bir bağ olmalıdır. Güveni kötüye kullanma suçunda ise, malın zilyetliği genellikle taraflar arasındaki özel hukuk sözleşmeleri (kira, ariyet, vekalet, hizmet vb.) gereğince faile devredilmiştir. Bir kamu bankasındaki memurun, görevi gereği zilyetliğinde bulunan parayı alması zimmet suçunu oluştururken, bir özel şirketin veznedarının aynı fiili işlemesi, TCK m. 155/2'deki nitelikli güveni kötüye kullanma suçunu oluşturur. Temel ayrım, failin 'kamu görevlisi' olup olmaması ve malın 'kamu görevi' nedeniyle mi yoksa 'özel hukuk ilişkisi' nedeniyle mi zilyetliğinde bulunduğudur.