HMK m. 109/2'ye göre, alacağın geri kalan kısmı, aynı davada hangi usuli yollarla talep edilebilir? Bu yollar arasındaki temel fark nedir?

HMK m. 109/2, kısmi davada dava edilmeyen alacağın geri kalan kısmının (bakiye alacağın) nasıl talep edilebileceğini düzenler. Buna göre iki temel yol vardır: 1) Karşı Tarafın Açık Muvafakati: Davacı, karşı tarafın (davalının) açık rızası olması halinde, iddianın genişletilmesi yasağına takılmadan, basit bir dilekçe ile talep sonucunu artırarak bakiye alacağı davaya dahil edebilir. 2) Islah Yolu: Eğer karşı taraf muvafakat etmezse, davacı HMK m. 176 vd. düzenlenen 'ıslah' yoluna başvurarak, tek taraflı bir irade beyanıyla talep sonucunu artırabilir. İki yol arasındaki temel fark, birinin karşı tarafın rızasına bağlı olması, diğerinin ise olmamasıdır. Islah, davacının karşı tarafın rızasına ihtiyaç duymadan, kanunun kendisine tanıdığı tek seferlik bir hakla talep sonucunu değiştirmesine olanak tanır. Uygulamada, karşı taraf genellikle muvafakat vermediği için, bakiye alacağın talep edilmesi çoğunlukla ıslah yoluyla gerçekleşir.