TMK m. 162'de sayılan özel boşanma sebeplerinden birine maruz kalan eşin bu durumu 'affetmesi' dava hakkını düşürür. Af iradesinin geçerli olabilmesi için affeden eşin hangi ehliyet koşuluna sahip olması gerekir?
Af, hukuki sonuç doğuran bir irade beyanı olduğu için, bu iradenin geçerli olabilmesi, beyanda bulunan kişinin 'ayırt etme gücüne (temyiz kudretine)' sahip olmasına bağlıdır. Oner.av.tr'deki metinde de 'Önemle belirtmek gerekir ki, affeden eşin ayırt etme gücüne sahip olması gerekmektedir. İradenin sakat olduğu hallerde af geçersiz olacaktır.' denilmektedir. Yani, affeden eşin, yaptığı davranışın anlam ve sonuçlarını anlayabilecek zihinsel ve ruhsal olgunlukta olması gerekir. Örneğin, ağır bir şok veya baskı altında, ne yaptığını tam olarak idrak edemeden sergilenen veya sarf edilen ve af olarak yorumlanabilecek davranışlar veya sözler, geçerli bir af iradesi olarak kabul edilmez. Aynı şekilde, ayırt etme gücünü sürekli veya geçici olarak kaybetmiş bir kişinin (akıl hastası, ağır alkol etkisindeki kişi vb.) af beyanı da hukuken bir sonuç doğurmaz.