TMK m. 162'ye dayalı bir boşanma davasında davacı, iddiasını hangi delillerle ispatlayabilir? Tarafların ikrarının hakimi bağlamaması (TMK m. 184/3) ne anlama gelir?

TMK m. 162'ye dayalı bir boşanma davasında davacı, iddiasını (hayata kast, pek kötü muamele veya onur kırıcı davranış) hukuka uygun her türlü delille ispatlayabilir. Bunlar arasında en yaygın olanları; tanık beyanları, darp veya cebir varsa doktor ve adli tıp raporları, tehdit veya hakaret içeriyorsa mesajlaşma (SMS, WhatsApp) kayıtları, e-postalar, sosyal medya paylaşımları, ses ve görüntü kayıtları (hukuka uygun elde edilmişse), olaya ilişkin açılmış bir savcılık soruşturması veya ceza davası dosyası gibi delillerdir. Tarafların ikrarının hakimi bağlamaması (TMK m. 184/3), boşanma davalarının kamu düzenini ilgilendirmesinin bir sonucudur. Buna göre, davalı taraf davacının 'eşim bana pek kötü davrandı' şeklindeki iddiasını kabul etse (ikrar etse) bile, hakim sadece bu ikrara dayanarak boşanma kararı veremez. Hakim, boşanma sebebini oluşturan maddi vakıaların gerçekten yaşanıp yaşanmadığını diğer delillerle araştırmak ve bu konuda bir vicdani kanaate ulaşmak zorundadır. Bu kural, anlaşmalı olmayan boşanma davalarında muvazaalı (danışıklı) boşanmaların önüne geçmeyi amaçlar.