TCK m. 22/6'da düzenlenen ve 'şahsi cezasızlık sebebi' olarak nitelendirilen halin uygulanabilmesi için hangi koşulların bir arada bulunması gerekir? Bu hükmün 'bilinçli taksir' halinde uygulanması durumunda sonuç ne olur?

TCK m. 22/6'daki şahsi cezasızlık sebebinin uygulanabilmesi için şu koşulların bir arada bulunması gerekir: 1) Taksirle işlenmiş bir suç olmalıdır. 2) Suçun neticesi, münhasıran (sadece) failin kişisel ve ailevi durumu bakımından ağır bir mağduriyete yol açmalıdır. Yani, neticeden fail ve ailesi dışında başkaları da zarar görmüşse bu hüküm uygulanmaz. 3) Bu mağduriyet, faile artık bir ceza verilmesini gereksiz kılacak derecede ağır olmalıdır. Örneğin, taksirli bir fiiliyle kendi çocuğunun ölümüne neden olan bir annenin durumu bu kapsama girer. Bu koşullar varsa faile ceza verilmez. Ancak, fıkranın son cümlesine göre, eğer suç 'bilinçli taksirle' işlenmişse, cezasızlık sonucu doğmaz. Bu durumda, faile verilecek temel ceza 'yarıdan altıda bire kadar indirilebilir'. Kanun koyucu, bilinçli taksirdeki daha yoğun kusur hali nedeniyle failin tamamen cezasız kalmasını engellemiş, ancak yine de yaşadığı ağır mağduriyet nedeniyle önemli bir indirim öngörmüştür.