Bir boşanma davasında, eşlerden birinin ayrılık döneminde diğer eşin babasına 'kızınla/oğlunla yaşamak istemiyorum' demesi, kusur olarak yüklenebilir mi? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin E: 2023/3942, K: 2024/1978 sayılı kararında bu durum nasıl yorumlanmıştır?

Hayır, bu durum tek başına bir kusur olarak yüklenemez. Anılan Yargıtay kararında, Bölge Adliye Mahkemesi, erkeğin ayrılık döneminde kadının babasına 'davalı kadın ile yaşamak istemediğini' söylemesini erkeğe kusur olarak yüklemiştir. Ancak Yargıtay, bu kararı bozmuştur. Yargıtay'ın gerekçesine göre, bu beyan 'tarafların ayrılık dönemlerinde davalı-karşı davacı kadının babasına, eşi ile barışmak istemediği iradesini beyan etmesi niteliğindedir' ve bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemez. Boşanma sürecine girmiş ve fiilen ayrı yaşayan bir eşin, artık barışmak ve evliliği sürdürmek istemediği yönündeki irade açıklamasını bir kusur olarak nitelendirmek, boşanma davası açma hakkının doğasına aykırı olur. Bu tür bir beyan, mevcut geçimsizliğin bir sonucu ve ifadesidir, başlı başına yeni bir kusur oluşturmaz.