CMK m. 40'a göre 'eski hâle getirme' kurumundan yararlanmanın temel şartı nedir? Kanun yoluna başvuru hakkının usulüne uygun bildirilmemesi bu kapsamda nasıl bir sonuç doğurur?

CMK m. 40'a göre eski hale getirme kurumundan yararlanmanın temel şartı, ilgilinin 'kusuru olmaksızın' bir süreyi geçirmiş olmasıdır. Bu kusursuzluk hali, genellikle mücbir sebep veya beklenmeyen bir hal gibi, kişinin iradesi dışında ve engelleyemeyeceği bir durumdan kaynaklanmalıdır. CMK m. 40/2, bu kusursuzluk haline kanuni bir karine getirmektedir. Buna göre, 'kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişi kusursuz sayılır.' Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin E: 2020/2069, K: 2021/3810 sayılı kararında da bu ilke incelenmiş, ancak kararda kanun yolu, süresi ve merciinin açıkça gösterildiği tespit edildiğinden, sanığın talebi bu fıkra kapsamında değil, genel kusursuzluk hali olan birinci fıkra kapsamında değerlendirilmiş ve reddedilmiştir. Dolayısıyla, bir kararda kanun yolunun hiç gösterilmemesi veya yanlış gösterilmesi, süreyi geçiren tarafın kusursuz sayılmasına ve eski hale getirme talebinde bulunma hakkına sahip olmasına yol açar.