CMK m. 41/1, eski hale getirme talebinin, sürenin işlemesine neden olan engelin ortadan kalkmasından itibaren 'yedi gün içinde' yapılacağını belirtir. Bu yedi günlük sürenin niteliği nedir? Sanık, mücbir sebebin ortadan kalkmasından 10 gün sonra talepte bulunursa, mahkeme bu talebi esasa girmeden reddedebilir mi?

CMK m. 41/1'de belirtilen yedi günlük süre, bir **hak düşürücü süredir**. Bu, kanunun, hakkın kullanılması için öngördüğü kesin ve katı bir süredir. Bu sürenin geçirilmesi, eski hale getirme talep etme hakkını tamamen ortadan kaldırır. Evet, mahkeme, sanığın talebini esasa girmeden, sadece süre aşımı nedeniyle reddetmek zorundadır. Mahkeme, bu sürenin geçip geçmediğini davanın her aşamasında re'sen (kendiliğinden) dikkate alır. Sanığın, eski hale getirme talebinde bulunurken iki hususu ispat etmesi gerekir: 1. Süreyi kaçırmasında kusurunun olmadığını (mücbir sebebin varlığını). 2. Bu mücbir sebebin ortadan kalktığı andan itibaren yedi gün içinde bu talebini ileri sürdüğünü. Eğer sanık, mücbir sebebin (örneğin, hastaneden taburcu olmasının) üzerinden 10 gün geçtikten sonra talepte bulunursa, ilk şartı (kusursuzluk) ispatlasa bile, ikinci şartı (7 gün içinde talepte bulunma) yerine getirmemiş olur. Bu durumda mahkeme, talebinin haklı olup olmadığını (yani mücbir sebebin gerçekten var olup olmadığını) incelemeksizin, başvuruyu **süre yönünden usulden reddeder**.