TCK m. 105/2, cinsel taciz suçunun belirli hallerde işlenmesini nitelikli hal olarak kabul edip cezanın artırılmasını öngörmektedir. Bu nitelikli hallerden 'hizmet ilişkisinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle' işlenmesi ne anlama gelmektedir? Bir işveren veya amirin, astına karşı hiyerarşik gücünü kullanarak cinsel içerikli mesajlar göndermesi bu kapsamda nasıl değerlendirilir?

TCK m. 105/2-d'de düzenlenen 'hizmet ilişkisinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle' cinsel taciz suçunun işlenmesi, failin mağdur üzerindeki konumu veya iş ilişkisinin doğası gereği sahip olduğu avantajları, nüfuzu veya fırsatları kullanarak suçu işlemesini ifade eder. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, fail ile mağdur arasında bir hizmet ilişkisi (iş sözleşmesi, memuriyet vb.) bulunmalı ve suç, bu ilişkinin sağladığı bir 'kolaylık' sayesinde işlenmeli veya işlenmesi kolaylaşmalıdır. Aranan 'kolaylık', hizmet ilişkisinden kaynaklanan hiyerarşi, otorite, bağımlılık veya işin doğası gereği sık sık bir arada bulunma gibi durumlardan kaynaklanabilir. Bir işveren veya amirin, astına karşı hiyerarşik gücünü kullanarak cinsel içerikli mesajlar göndermesi, bu nitelikli halin tipik bir örneğidir. Değerlendirme şu şekilde yapılır: - **Hizmet İlişkisi:** İşveren/amir ile ast arasında açık bir hizmet ilişkisi ve hiyerarşik bir bağ bulunmaktadır. - **Sağlanan Kolaylık:** Fail (amir), bu hiyerarşik gücü sayesinde mağdur (ast) üzerinde bir baskı ve etki kurma potansiyeline sahiptir. Mağdur, işini kaybetme, terfi edememe, olumsuz sicil alma gibi endişelerle, failin taciz içeren davranışlarına karşı koymakta veya şikayet etmekte zorlanabilir. Fail, bu durumu bilerek ve bundan faydalanarak suçu işlemektedir. Ayrıca, iş ortamı faile mağdurla iletişim kurma (telefon numarasını bilme, aynı ortamda bulunma) kolaylığı da sağlamaktadır. Bu unsurlar bir araya geldiğinde, eylem basit cinsel taciz (TCK m. 105/1) olarak değil, cezanın yarı oranında artırılmasını gerektiren nitelikli cinsel taciz (TCK m. 105/2) olarak kabul edilir. Bu durum, failin mağdurun iş ilişkisinden kaynaklanan kırılganlığından faydalanmasını daha ağır bir haksızlık olarak gören kanun koyucunun iradesini yansıtır.