Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/1-1288 E., 2012/1856 K. sayılı kararında, sanığın maktulü kendisine saldırması sebebiyle mi yoksa bir saldırı olmaksızın mı öldürdüğü konusunda oluşan şüphe karşısında mahkeme nasıl bir yol izlemiştir ve bu durum hangi ceza muhakemesi ilkesine dayanmaktadır?

Somut olayda, sanığın maktulü kendisine yönelik bir saldırı sonucunda mı yoksa saldırısız mı öldürdüğü konusunda şüphe oluşmuştur. Yargıtay, 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi gereğince, eylemin gerçekleşme şekline dair bu şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğini belirtmiştir. Bu nedenle, maktulün sanığa saldırdığı kabul edilerek sanık hakkında TCK m. 29'da düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine karar verilmiştir. Kararda ayrıca, aralarında husumet olmayan maktulün sanık tarafından sebepsiz yere bıçaklanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu da vurgulanmıştır. (Kaynak: barandogan.av.tr)