4857 sayılı İş Kanunu ve Alt İşverenlik Yönetmeliği'ne göre geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulabilmesi için gereken şartlar nelerdir? Özellikle 'asıl işin bir bölümünün' alt işverene verilmesi hangi koşula bağlanmıştır?

Geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulabilmesi için İş Kanunu m. 2 ve Alt İşverenlik Yönetmeliği m. 3 uyarınca şu şartların bir arada bulunması gerekir: 1. **İşin Niteliği:** Alt işverene verilen iş, asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin olmalıdır. Bu iş ya; a) **Yardımcı iş** (temizlik, güvenlik, taşıma gibi) olmalı, ya da b) **Asıl işin bir bölümü** olmalıdır. 2. **Asıl İşin Bir Bölümünün Verilmesindeki Özel Koşul:** Eğer asıl işin bir bölümü alt işverene veriliyorsa, bu durumun mutlaka **'işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş'** olması şarttır. Bu şart, asıl işin bölünerek muvazaalı alt işverenlik ilişkileri kurulmasını engellemeyi amaçlar. 3. **İşçilerin Çalıştırılma Yeri:** Alt işveren, bu iş için görevlendirdiği işçilerini **sadece asıl işverenden aldığı işyerinde** çalıştırmalıdır. Yani alt işveren işçileri, asıl işverenin işyeri dışında başka bir işte çalıştırılamaz. Bu şartlar sağlanmadığında, özellikle asıl işin bir bölümü uzmanlık gerektirmediği halde alt işverene verildiğinde, ilişki muvazaalı kabul edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılır. (Yargıtay 22. HD, 2012/6667 E.; Yargıtay HGK, 2012/21-135 E.) (Kaynak: kalemci.av.tr/yargitay-kararlari-isiginda-alt-isverenlik/)