Ceza yargılamasında fotoğraf ve kamera görüntü kayıtlarının delil değeri nedir? Bu tür deliller tek başına mahkumiyet için yeterli midir?

Ceza yargılamasında fotoğraf ve kamera görüntü kayıtları, hukuki niteliği itibarıyla **'belge' delili** kategorisinde değerlendirilir. Ancak, uygulamada ve Yargıtay kararlarında bu delillerin ispat gücü mutlak değildir ve tek başına mahkumiyete yeterli görülmeyebilir. Bu tür delillerin hükme esas alınabilmesi için genellikle **başka delillerle desteklenmesi** beklenir. Örneğin, bir tanık teşhisi, sanığın ikrarı, olay yerinde bulunan parmak izi gibi başka maddi delillerle uyumlu olması gerekir. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, özellikle görüntü kalitesinin düşük olduğu ve bilirkişi raporlarının kesinlikten ziyade 'benzerlik' veya 'kuvvetle muhtemel' gibi ihtimalli sonuçlar bildirdiği durumlarda, bu deliller tek başına mahkumiyet için yeterli değildir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin K.2019/12573 sayılı kararında belirtildiği gibi, '%70 oranında kuvvetle muhtemel sanık olabileceği' yönündeki bir bilirkişi raporu, kesinlik arz etmediği ve benzerlik oranları mahkumiyete yeterli olmadığı için 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Dolayısıyla, görüntü kayıtları önemli bir delil olmakla birlikte, ispat gücü somut olayın özelliklerine, kalitesine ve diğer delillerle olan ilişkisine bağlıdır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/ses-ve-fotograf-goruntu-kaydi-karsilastirma-ve-analizi.html)