Zincirleme suç hükümlerinin (TCK m. 43) uygulanabilmesi için, birden fazla suçun 'aynı suç işleme kararı'nın icrası kapsamında işlenmesi gerekir. Yargıtay, bu 'aynı suç işleme kararı'nın varlığını tespit ederken hangi unsurları dikkate alır?

Yargıtay, 'aynı suç işleme kararı'nın varlığını tespit ederken, failin genel bir niyetle değil, belirli bir plan ve program dahilinde hareket edip etmediğine bakar. Dikkate alınan unsurlar şunlardır: 1) Suçların işlendiği zaman aralığı: Suçlar arasında çok uzun zaman aralıklarının olması, her birinin ayrı bir suç işleme kararıyla işlendiği ihtimalini güçlendirir. 2) Suçların işlendiği yer: Suçların aynı veya yakın yerlerde işlenmesi, tek bir kararın varlığına işaret edebilir. 3) Mağdurun aynı olup olmadığı: Genellikle suçların aynı mağdura karşı işlenmesi aranır (istisnaları vardır). 4) Suçun işleniş şeklindeki benzerlik: Fiillerin benzer yöntemlerle gerçekleştirilmesi. 5) Suçlar arasındaki bağlantı: Suçların birbiriyle mantıksal ve fiili bir bütünlük oluşturması. Failin her bir suçu işlemeden önce niyetini yenilediği anlaşılıyorsa, zincirleme suç değil, 'gerçek içtima' (ayrı ayrı cezalandırma) hükümleri uygulanır.