Yargıtay içtihatlarına göre, 'çok kuvvetle muhtemel (%90 oranında)' bir benzerlik bildiren bir yüz tanıma raporu, tek başına mahkumiyet için yeterli midir? Bu tür bir raporun delil değeri nedir?

Hayır, tek başına yeterli değildir. Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin K. 2022/16000 sayılı kararında da belirtildiği gibi, yüzdesel oranlar (%70, %90 gibi) veya 'kuvvetle muhtemel', 'çok kuvvetle muhtemel' gibi ifadeler içeren bilirkişi raporları, kesin bir tespiti değil, bir olasılığı ve uzman kanaatini yansıtır. Bu nedenle, bu raporlar 'belirti delili' niteliğindedir. Ceza mahkumiyeti ise, 'her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil'e dayanmalıdır. Dolayısıyla, %90 gibi yüksek bir oran belirtse dahi, bu rapor sanığın suçluluğunu kesin olarak ispatlamaz. Eğer bu rapor, dosyada bulunan başka hiçbir somut ve kesin delil (tanık teşhisi, ikrar, parmak izi vb.) ile desteklenmiyorsa, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulamaz.