Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçunda, sanığın eyleminin TCK m. 191 (kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma) kapsamında mı yoksa TCK m. 188 (ticaret) kapsamında mı kaldığını belirlerken hangi objektif kriterleri göz önünde bulundurur?

Yargıtay, bu ayrımı yaparken tek bir kritere değil, bir dizi objektif kritere ve dosyanın bütününe bakar. Göz önünde bulundurulan başlıca kriterler şunlardır: 1) Ele geçirilen maddenin miktarı: Kişisel kullanım sınırlarını aşan miktarda madde bulunması, ticaret şüphesini güçlendirir. 2) Bulundurma şekli: Maddenin satışa hazır, küçük paketçikler (fişek) halinde olması, ticaret amacına işaret eder. 3) Bulundurulan yer: Maddenin evde gizli bir bölmede veya işyerinde saklanması ile sadece kişinin üzerinde bulunması farklı değerlendirilir. 4) Failin davranışları: Uyuşturucu maddeyi satmak için müşteri arama, pazarlık yapma gibi eylemlerin varlığı. 5) Diğer suç aletleri: Hassas terazi, paketleme malzemeleri gibi aletlerin bulunması, ticaret suçunun güçlü bir delilidir. Yargıtay, bu kriterleri bir bütün olarak değerlendirerek failin kastının kullanma mı yoksa satma mı olduğunu belirlemeye çalışır.