Türk hukukunda boşanma sonrası velayetin kural olarak tek bir ebeveyne verilmesi (TMK m. 336) esasına rağmen, 'ortak velayet' kararı verilmesinin hukuki dayanağı nedir? Mahkemenin ortak velayete hükmedebilmesi için hangi temel şartların varlığı aranır?

Türk Medeni Kanunu'nda açık bir ortak velayet düzenlemesi olmamasına rağmen, ortak velayet kararlarının hukuki dayanağı Anayasa'nın 90. maddesidir. Bu madde, usulüne göre yürürlüğe konulmuş uluslararası antlaşmaların kanun hükmünde olduğunu ve temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi halinde antlaşma hükümlerinin esas alınacağını belirtir. Türkiye'nin taraf olduğu 'İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşme’ye Ek 7 Nolu Protokol'ün 5. maddesi, eşlerin evliliğin bitmesi halinde çocuklarıyla olan ilişkilerinde eşit hak ve sorumluluklara sahip olduğunu düzenler. Bu hüküm, ortak velayetin yasal temelini oluşturur. Mahkemenin ortak velayete hükmedebilmesi için aranan temel şartlar şunlardır: 1) Çocuğun üstün yararının ortak velayeti gerektirmesi, 2) Ebeveynlerin her ikisinin de ortak velayet konusunda istekli ve hazır olması, 3) Ebeveynler arasında çocuğun menfaatlerini tehlikeye atacak düzeyde bir husumet bulunmaması, 4) İdrak çağındaki çocuğun görüşünün alınması.