Ceza Genel Kurulu'nun 2018/210 E. sayılı kararında atıf yapılan 'failin lehine olan kanunun geçmişe yürümesi' ilkesi (TCK m. 7), bir köyün belediye sınırlarına dahil olması sonucunda 'köy merası' vasfını kaybetmesi durumunda, bu mera hakkında daha önce işlenmiş olan 'hakkı olmayan yere tecavüz' (köy merasına tecavüz) suçunu nasıl etkiler?

Bu ilke, suçun işlendiği tarihten sonra yürürlüğe giren ve fiili suç olmaktan çıkaran veya daha lehe bir düzenleme getiren kanunun, fail hakkında uygulanmasını emreder. TCK m. 154/2'deki suçun maddi konusu, 'köy tüzel kişiliğine ait' veya 'köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş' mera gibi taşınmazlardır. Eğer bir köy, sonradan çıkan bir kanun veya idari kararla belediye sınırlarına dahil edilirse, o köyün tüzel kişiliği sona erer ve meraları 'belediye' mülkiyetine geçer. Bu durumda, taşınmaz artık suçun kanuni tanımındaki 'köy merası' vasfını yitirir. Suçun maddi unsuru ortadan kalkmış olur. Bu, sonradan çıkan bir durum değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkması anlamına gelir. Dolayısıyla, 'lehe kanun geçmişe yürür' ilkesi gereğince, fiili işlediği tarihte suç olsa bile, yargılama sırasında bu değişiklik meydana gelirse, sanık hakkında bu fiil suç olmaktan çıktığı için 'beraat' kararı verilmesi gerekir. (İlgili metin: or.av.tr/hakki-olmayan-yere-tecavuz-sucu-1/)