Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2022/221 E. sayılı kararında, sanık müdafisine yapılan gerekçeli karar tebligatında, mülga CMK m. 295 uyarınca 'temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin verilmesine ilişkin sürenin belirtilmemesi'nin sonucu ne olmuştur? Bu karar, YCGK'nın 2019/427 E. sayılı kararıyla bir çelişki oluşturur mu?

YCGK 2022/221 E. sayılı kararında, tebligatta bu 7 günlük ek sürenin belirtilmemesi, 'öğrenme üzerine' ve süresinde yapılmış bir başvuru olarak kabul edilmesine yol açmıştır. Yani, müdafinin bu 7 günlük süreyi geçirdikten sonra sunduğu gerekçeli temyiz dilekçesi, süresinde kabul edilerek esastan incelenmesi gerektiğine hükmedilmiştir. Bu karar, YCGK'nın 2019/427 E. sayılı kararıyla açık bir çelişki oluşturmaktadır. 2019/427 E. sayılı kararda, bu sürenin bildirilmesinin zorunlu olmadığı ve sürenin kaçırılmasının hak kaybına yol açacağı belirtilirken; bu daha yeni tarihli 2022/221 E. sayılı kararda, mahkemelerin bildirim yükümlülüğüne ve hak arama özgürlüğünün korunmasına daha fazla önem veren, daha esnek bir yorum benimsenmiştir. Bu durum, Yargıtay içtihadının zaman içinde değişebildiğini ve hakkaniyet lehine yorumların ağır basabildiğini göstermektedir. (İlgili metin: barandogan.av.tr/.../cmk-madde-295-temyiz-gerekcesi.html)