Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2020/16417 E. sayılı kararında, şikayete tabi olan 'hakkı olmayan yere tecavüz' suçunda, şikayetçilerin hükümden sonra şikayetten vazgeçmeleri üzerine mahkemenin ne yapması gerektiği belirtilmiştir? Sanığın rızasının bu süreçteki rolü nedir?

Kararda, şikayete tabi bir suçta şikayetten vazgeçmenin hukuki sonuç doğurabilmesi için gerekli olan usuli bir kurala işaret edilmiştir. Şikayetçilerin hükümden sonra (temyiz aşamasında) şikayetten vazgeçmesi, davanın derhal düşmesi sonucunu doğurmaz. Mahkemenin yapması gereken, TCK m. 73/6'da düzenlenen usulü işletmektir. Bu maddeye göre, 'vazgeçme, onu kabul etmeyen sanığı etkilemez.' Dolayısıyla, mahkemenin öncelikle sanığa ulaşarak, 'şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğini' sorması gerekir. Eğer sanık vazgeçmeyi kabul ederse, dava şikayet yokluğu nedeniyle düşer. Ancak sanık, örneğin beraat ederek tamamen aklanmak istediği için, şikayetten vazgeçmeyi kabul etmezse, vazgeçme sonuç doğurmaz ve yargılamaya devam edilir. Kararda, bu usul işletilmeden karar verilemeyeceği için bozma yapılmıştır. (İlgili metin: or.av.tr/hakki-olmayan-yere-tecavuz-sucu-1/)