Ceza muhakemesinde 'derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma kararı verilemez' ilkesi ne anlama gelmektedir? Yargılaması izne tabi bir suçta, sanığın suçu işlemediği açıkça anlaşılıyorsa, mahkeme izin prosedürünün tamamlanmasını beklemek üzere durma kararı mı vermelidir, yoksa başka bir karar mı vermelidir?

Bu ilke, sanığın lehine olan durumların öncelikli olarak değerlendirilmesi gerektiğini ifade eder. Eğer dosyadaki delillere göre sanığın isnat edilen fiili işlemediği veya fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gibi beraatini gerektiren bir durum açıkça ortadaysa, mahkemenin muhakeme şartının (örneğin izin) gerçekleşmesini beklemesi anlamsızdır ve sanığın aklanma hakkını geciktirir. Bu durumda mahkeme, muhakeme şartının yokluğuna rağmen 'durma kararı' vermeyip, doğrudan CMK m. 223/2 uyarınca 'beraat kararı' vermelidir. Yargılaması izne tabi bir suçta, sanığın suçu işlemediği mevcut delillerden açıkça anlaşılıyorsa, mahkeme izin alınmasını beklemek üzere durma kararı vermemeli, derhal beraat kararı vererek davayı sonuçlandırmalıdır. (İlgili metin: kadimhukuk.com.tr/.../ceza-davasinda-durma-karari-cmk-223-8)