Anayasa Mahkemesi'nin E.2016/144, K.2020/75 sayılı kararında, 'Anayasa'nın 140. maddesinde hâkim ve savcıların... özlük işleri mahkemelerin bağımsızlığı ve hâkimlik teminatı esaslarına göre kanunla düzenlenir.' hükmü, Danıştay üyeliğine son veren kanunun anayasallık denetiminde nasıl bir rol oynamıştır?

Bu hüküm, Anayasa Mahkemesi'nin denetiminde çift yönlü bir rol oynamıştır. Bir yandan, kanun koyucunun hâkimlerin özlük işlerine (görev süresi, göreve son verme dahil) ilişkin düzenleme yapma yetkisinin anayasal dayanağını oluşturmuştur. Diğer yandan, bu yetkinin sınırını da çizmiştir: Yapılacak her türlü düzenleme, 'mahkemelerin bağımsızlığı ve hâkimlik teminatı' esaslarına aykırı olamaz. AYM, 6723 sayılı Kanun'u bu çifte kritere göre denetlemiş ve yapısal reformu, bu esasları ihlal etmeyen meşru bir düzenleme gerekçesi olarak kabul etmiştir. (Bkz. AYM, E.2016/144, K.2020/75, § 28, 140)