TCK m. 61/2, 'Suçun olası kastla ya da bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle indirim veya artırım, birinci fıkra hükmüne göre belirlenen ceza üzerinden yapılır' demektedir. Bu fıkranın ceza hesaplamasındaki pratik anlamı nedir?

Bu fıkranın pratik anlamı, olası kast veya bilinçli taksirin, temel cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde bir kriter olarak kullanılamayacağı, ancak temel ceza belirlendikten sonra ayrı bir indirim veya artırım nedeni olarak uygulanacağıdır. Yani hâkim, önce TCK m. 61/1'deki kriterlere göre fiilin temel cezasını (sanki suç doğrudan kastla veya basit taksirle işlenmiş gibi) belirler. Daha sonra, bulunan bu temel ceza üzerinden, olası kast varsa TCK m. 21/2 uyarınca indirim, bilinçli taksir varsa TCK m. 22/3 uyarınca artırım yapar. Bu hüküm, olası kast ve bilinçli taksirin mükerrer değerlendirilmesini önler ve ceza hesaplamasında standart bir sıra öngörür. (Bkz. TCK m. 61/2)