TCK m. 226/7'de düzenlenen 'bilimsel eser' istisnasını, bir tıp fakültesi öğrencisinin cinsel hastalıklar üzerine yaptığı bir araştırma için çocuklara ait müstehcen tıbbi görüntüleri (gerekli izinler alınmaksızın) bilgisayarında bulundurması örneği üzerinden tartışınız.

Bu durum karmaşık bir hukuki değerlendirmeyi gerektirir. TCK m. 226/7'deki 'bilimsel eser' istisnası, suçun oluşmasını engeller. Ancak bu istisnanın uygulanabilmesi için fiilin 'bilimsel bir amaçla' ve 'bilimsel yöntemlere uygun' olarak yapılması gerekir. Öğrencinin fiili, TCK m. 226/3-2'deki (bulundurma) suçunun maddi unsurunu oluşturur. Ancak öğrenci, bu eylemi bilimsel bir çalışma (tez, makale vb.) için yaptığını kanıtlarsa, istisnadan yararlanabilir. Burada kritik nokta şudur: İstisna, TCK m. 226/3'ü kapsamaz. Bu, 'üretim' suçu için geçerlidir. Yani öğrenci bu görüntüleri kendisi üretmişse (çekmişse) istisnadan yararlanamaz. Ancak başkası tarafından üretilmiş ve bilimsel amaçla 'bulunduruluyorsa', fıkranın lafzına göre istisnanın TCK m. 226/3-2 (bulundurma) için de geçerli olup olmadığı tartışmalıdır. Yargıtay'ın eğilimi, çocuk pornografisi söz konusu olduğunda istisnaları çok dar yorumlamaktır. Ayrıca, görüntülerin elde edilme şeklinin hukuka uygun olması (gerekli etik kurul izinleri, kişisel verilerin korunması vb.) da istisnanın uygulanmasında önemli bir kriter olacaktır.