Anayasa Mahkemesi, E.2016/144, K.2020/75 sayılı kararında, Danıştay üyelerinin üyeliklerinin sona ermesinin 'mahkemelerin bağımsızlığı' (Anayasa md. 138) ilkesini ihlal ettiği iddiasını hangi temelde reddetmiştir?

Anayasa Mahkemesi, bu iddiayı reddederken, mahkemelerin bağımsızlığı ilkesinin temel amacının, hâkimlerin verdikleri kararlar nedeniyle görevlerine son verilememesini ve yargı faaliyetine dışarıdan müdahale edilmesini engellemek olduğunu belirtmiştir. Somut olaydaki düzenlemenin, Danıştay üyelerinin verdikleri kararlarla veya yargılama faaliyetleriyle bir ilgisinin bulunmadığını, aksine istinaf mahkemelerinin kurulmasıyla ortaya çıkan nesnel, yapısal bir değişikliğin sonucu olduğunu kabul etmiştir. Bu nedenle, düzenlemenin mevcut üyelerin yargılama faaliyetleriyle ve bu kapsamda verdikleri kararlarla bir ilgisi olmadığından, mahkemelerin bağımsızlığı ilkesine aykırı bir yönünün bulunmadığı sonucuna varmıştır. (Bkz. Bekir Sözen Başvurusu, E.2016/144, K.2020/75 sayılı karara atıfla § 164)