HMK m. 88, mahkemece talep edilen teminatın kesin süre içinde gösterilmemesi halinde davanın usulden reddedileceğini düzenler. Ancak, teminat talebinin kendisi hukuka aykırı ise (örneğin, HMK m. 84'teki şartlar oluşmamışsa), bu red kararına karşı hangi kanun yoluna başvurulabilir ve bu kanun yolunda ne ileri sürülmelidir?

Mahkemenin, teminatın yatırılmaması nedeniyle HMK m. 88 uyarınca verdiği 'davanın usulden reddi' kararı, nihai bir karardır. Bu karara karşı, genel hükümler çerçevesinde, kararı veren mahkemenin türüne ve dava değerine göre 'istinaf' ve sonrasında 'temyiz' kanun yollarına başvurulabilir. Kanun yolu başvurusunda, davanın esasına ilişkin iddialardan önce, mahkemenin 'teminat talep etme kararının kendisinin hukuka aykırı olduğu' ileri sürülmelidir. Başvuruda, HMK m. 84'te sayılan teminat isteme koşullarının somut olayda gerçekleşmediği (örneğin davacının Türkiye'de mutad meskeni olduğu veya ödeme güçlüğü içinde bulunmadığı) delillerle ortaya konulmalıdır. Üst mahkeme (Bölge Adliye Mahkemesi veya Yargıtay), öncelikle teminat isteme kararının hukuka uygun olup olmadığını denetleyecektir. Eğer teminat talebinin hukuka aykırı olduğuna kanaat getirirse, ilk derece mahkemesinin usulden ret kararını bozarak, dosyanın esastan incelenmek üzere geri gönderilmesine karar verecektir. (Bkz: Yargıtay 17. HD. E: 2012/12360 K: 2013/14625)