Yargıtay'ın TCK m. 145 ve m. 150/2'deki 'değer azlığı'nı 'failin ihtiyacı kadarını alması' şeklinde yorumlamasının, örneğin bir marketten beş kilogram kıyma çalan fail açısından nasıl bir sonuç doğuracağını metindeki eleştiriye göre açıklayınız.

Metindeki eleştiriye göre, Yargıtay'ın bu sübjektif yorumu pratik ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurur. Metindeki örnek üzerinden gidersek; bir markete giren failin, tezgahtaki altı kilogram kıymanın beş kilogramını çalması durumunda, bu eylem 'ihtiyacından fazlasını alma' olarak yorumlanabilir. Yargıtay'ın 'yalnızca gereksinmesi kadar' alma kriterine göre, beş kilogram kıyma bir kişinin anlık ihtiyacından fazla görüleceği için, fail değer azlığı indiriminden yararlanamayacaktır. Oysa aynı marketten sadece yarım kilogram kıyma çalsaydı, bu 'ihtiyaç kadar' kabul edilip indirim uygulanabilirdi. Bu durum, mahkemeyi failin 'ihtiyaç sınırını' belirleme gibi son derece keyfi ve ölçülemez bir değerlendirme yapmaya zorlar ve kanunun 'malın değerinin azlığı' şeklindeki objektif kriterinden uzaklaştırır.