765 sayılı mülga TCK'nın 522. maddesi ile yürürlükteki TCK m. 145 ve m. 150/2 arasında, 'değer azlığı' indirimi açısından metinde iddia edilen benzerlik ve süreklilik nedir?

Metinde, kanun koyucunun malvarlığına karşı suçlarda değer azlığı nedeniyle ceza indirimi yapma politikasında bir süreklilik olduğu ve yeni TCK'nın bu konuda mülga TCK'dan kopmadığı iddia edilmektedir. Mülga TCK m. 522, 'cürmün mevzuu olan şeyin veya ika edilen zararın kıymeti...hafif ise yarısına ve eğer pek hafif ise üçte birine kadar eksiltilir' hükmünü içeriyordu. Bu hüküm, objektif olarak malın değerinin azlığına odaklanıyordu. Yürürlükteki TCK m. 145 ve 150/2 de benzer şekilde, indirimin temel koşulu olarak 'suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığını' esas almıştır. Metnin yazarı, her iki düzenlemenin de lafzı ve ruhu itibarıyla objektif bir değer ölçütünü benimsediğini, bu nedenle aralarında temel bir felsefe farkı olmadığını, dolayısıyla Yargıtay'ın yeni TCK ile 'değer azlığı' kavramının tamamen yeni ve farklı bir anlama geldiği yönündeki yorumunun (daha fazlasını alma imkanı varken azını alma) isabetli olmadığını savunmaktadır.