Orman Kanunu m. 110/2, orman yangınına neden olmasa bile bazı ihmali davranışları cezalandırmaktadır. Bu davranışlar nelerdir ve bu düzenlemenin ceza hukuku tekniği açısından özelliği nedir?

Orman Kanunu m. 110/2'de sayılan ve yangın çıkmasa dahi cezalandırılan davranışlar şunlardır: a) Ormanlarda izin verilen yerler dışında ateş yakmak veya yakılan ateşi söndürmeden terk etmek. b) Ormanlara sönmemiş sigara veya yangına yol açabilecek madde atmak. c) Ormanlara dört kilometre mesafede veya kanunda belirtilen köylerin hudutları içinde anız veya benzeri bitki örtüsü yakmak. Bu düzenlemenin ceza hukuku tekniği açısından özelliği, bir 'soyut tehlike suçu' yaratmasıdır. Yani, bu fiillerin işlenmesiyle ormanların yanma tehlikesinin ortaya çıktığı varsayılır ve neticenin (yangının) gerçekleşmesi aranmaz. Fiilin işlenmesiyle suç tamamlanmış olur. Bu düzenleme, ormanları korumak için önleyici bir ceza politikası izlendiğini ve tehlikenin kaynağını daha ortaya çıkmadan cezalandırmayı amaçladığını göstermektedir.