6831 sayılı Orman Kanunu'nun 110. maddesi, orman yangını suçlarını farklı kusur derecelerine göre düzenlemiştir. 'Taksirle orman yangınına sebebiyet verme' (m. 110/3) ile 'kasten orman yakma' (m. 110/4) suçları arasındaki temel ayrım nedir? Failin kastının belirlenmesinde hangi kriterler dikkate alınır?

İki suç arasındaki temel ayrım, failin manevi unsurunda yatmaktadır. 'Taksirle orman yangınına sebebiyet verme' suçunda fail, ormanı yakma kastı olmaksızın, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışı (örn: söndürülmemiş sigara izmariti atma, anız yakarken ateşin kontrolden çıkması) sonucu öngörülebilir bir netice olan yangının çıkmasına neden olur. 'Kasten orman yakma' suçunda ise fail, doğrudan ormanı yakmayı hedeflemekte, bu sonucu bilerek ve isteyerek hareket etmektedir. Yargıtay kararlarında (örn: 19. CD - K.2019/15783) failin kastının belirlenmesinde; yangının başlangıç noktasında yanıcı, hızlandırıcı bir madde (benzin, tiner vb.) bulunup bulunmadığı, yangının birden fazla noktadan başlatılıp başlatılmadığı, failin olay öncesi ve sonrası davranışları, varsa tanık beyanları gibi somut deliller dikkate alınır. Şüphe halinde, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği eylemin taksirle işlendiği kabul edilmelidir.