Ceza Muhakemesinde 'delillerin doğrudan doğruyalığı' ilkesi ne anlama gelmektedir?

Bu ilke, hükmü verecek olan mahkemenin, delillerle doğrudan temas kurması gerektiğini ifade eder. Yani, mahkeme tanığı bizzat dinlemeli, belgeyi kendisi incelemeli, keşfi kendisi yapmalıdır. Başka bir mahkemenin (istinabe yoluyla) dinlediği tanığın ifadesine dayanarak hüküm kurmak, bu ilkenin bir istisnasıdır. Metinde, gizli tanıklığın bu ilkeye aykırı olduğu eleştirisi yapılmaktadır.