Metindeki yazar, ceza yargılamasında 'dinleme-teknik takip' (CMK m. 135, 140) tedbirlerinin uygulanmasındaki hangi sorunların, bu tedbirleri 'ikincil delil toplama yöntemi' olmaktan çıkarıp, temel hakları tehdit eden birincil bir araca dönüştürdüğünü eleştirmektedir?

Metnin yazarı, dinleme ve teknik takip tedbirlerinin uygulanmasındaki birçok sorunun, bu istisnai tedbirleri adeta kural haline getirdiğini ve temel hakları tehdit ettiğini savunmaktadır. Eleştirilen sorunlar şunlardır: 1) Şartlara Uymama: Kanunda öngörülen 'başka suretle delil elde etme imkanının bulunmaması' gibi şartlara uyulmadan, kolaycılığa kaçılarak bu yola başvurulması. 2) Denetimsizlik ve Şekli Kararlar: Savcılık talepleri üzerine hakimlerin yeterli denetim yapmadan, basmakalıp gerekçelerle şekli kararlar vermesi. 3) Süresizlik ve Sınırsızlık: Özellikle 'istihbari dinleme' adı altında uygulanan veya gizli görüntüleme yöntemlerinde süre ve kapsam sınırlamalarının aşılması. 4) Verilere Aşırı Değer Atfedilmesi: Dinleme kayıtlarına, çoğu zaman yorumlanarak ve bağlamından koparılarak, diğer delillerden daha üstün bir değer atfedilmesi ve daima birey aleyhine değerlendirilmesi. Bu durumların, haberleşme hürriyetine müdahaleyi esas, korunmasını ise istisna haline getirdiği ve her insanı 'olağan şüpheli' konumuna soktuğu eleştirisi yapılmaktadır.