Bir memura, 'görevden uzaklaştırma' tedbiri uygulanırken aynı zamanda 'açık halinin devamı koşuluyla' başka bir yere naklen atanması işlemi, Danıştay içtihatlarına göre neden hukuka aykırıdır? İdarenin bu işlemdeki amacı ile kanunun öngördüğü çözüm arasındaki fark nedir?

Bu işlem, iki temel nedenle hukuka aykırıdır: 1) Tedbirin Amacıyla Çelişmesi: Görevden uzaklaştırma (DMK m. 137), memurun hizmetinden geçici olarak yararlanmamayı gerektiren bir 'ihtiyati tedbir'dir. Memuru, hizmetinden yararlanılamayacağı halde başka bir yere 'naklen atamak', bu atamanın temel amacı olan 'kamu hizmetinin gördürülmesi' ilkesiyle çelişir. Zira memur, atandığı yeni yerde de görev yapamayacaktır. 2) Kanunun Öngördüğü Çözümün Göz Ardı Edilmesi: İdarenin, 'kadronun işgal edilmesi' sorununa karşı kanunun öngördüğü çözüm, naklen atama değil, DMK m. 86 uyarınca o kadroya 'vekil atanması'dır. Kanun koyucu, hizmetin aksamaması için idareye bu imkanı tanımıştır. Dolayısıyla, idarenin vekil atama yoluna gitmek yerine, memurun statüsünü ve haklarını daha da olumsuz etkileyen naklen atama yoluna gitmesi, kanunun amacına ve ruhuna aykırıdır. Danıştay 5. Dairesi'nin E:1992/5699 sayılı kararı bu gerekçelerle bu tür bir işlemi hukuka aykırı bulmuştur. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/devlet-memurlari-kanunu-137-madde-dmk/)