Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/26353 E. sayılı kararında 'nefret suçu', 'nefret söylemi' ve 'ayrımcılık suçu' kavramları nasıl ayırt edilmektedir? TCK m. 122'nin bu kavramlardan hangisini düzenlediği belirtilmektedir?

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında bu üç kavram şöyle ayırt edilmektedir: 1) Nefret Suçu: Failin, mağdura veya malına, mağdurun belirli bir gruba (ırk, din, etnik köken vb.) aidiyeti nedeniyle ön yargı saikiyle yönelttiği ve TCK'da zaten suç olarak tanımlanmış (kasten yaralama, mala zarar verme gibi) bir eylemdir. TCK'da bu anlamda bağımsız bir nefret suçu düzenlenmemiştir. 2) Nefret Söylemi: Irkçı nefreti, yabancı düşmanlığını ve hoşgörüsüzlüğe dayalı diğer nefret biçimlerini yayan, teşvik eden veya haklı gösteren her türlü 'ifade biçimidir'. Genellikle düşünce ve ifade özgürlüğü sınırları içinde değerlendirilir. 3) Ayrımcılık Suçu: Belirli bir gruba aidiyeti nedeniyle kişilere karşı farklı davranışlarda bulunarak onları belirli haklardan (mal veya hizmet alma, işe girme vb.) yoksun bırakmaktır. Yargıtay'a göre TCK m. 122, TCK'da tanımlanan anlamda genel bir 'nefret suçu'nu değil, sadece 'nefret saiki ile işlenen ayrımcılık eylemlerini' suç olarak düzenlemektedir. (Kaynak: avmehmetgenc.com/nefret-ve-ayrimcilik-sucu-ve-cezasi)