CMK m. 146 uyarınca bir şüpheli veya sanık hakkında 'zorla getirme kararı' verilebilmesinin koşulları nelerdir? Bu karar her durumda doğrudan verilebilir mi?

CMK m. 146'ya göre bir şüpheli veya sanık hakkında zorla getirme kararı verilebilmesinin iki temel koşul grubu vardır: 1) Doğrudan Karar Verilebilecek Haller: a) Hakkında tutuklama kararı verilmesi için yeterli nedenler (CMK m. 100'deki şartlar) bulunan şüpheli/sanık. b) Hakkında yakalama emri düzenlenmesi için yeterli nedenler (CMK m. 98'deki şartlar) bulunan şüpheli/sanık. Bu iki durumda, kişiye önceden davetiye tebliğ edilmesine gerek olmaksızın doğrudan zorla getirme kararı verilebilir. 2) Davetiye Sonrası Karar Verilebilecek Hal: Yukarıdaki şartlar yoksa, şüpheli veya sanık önce CMK m. 145 uyarınca 'gelmediği takdirde zorla getirileceği' şerhini içeren bir davetiye ile çağrılır. Bu davetiyeye mazeretsiz olarak uymaması halinde hakkında zorla getirme kararı verilebilir. Dolayısıyla, tutuklama veya yakalama nedenleri yoksa, zorla getirme kararı doğrudan verilemez, öncelikle usulüne uygun bir davetiye çıkarılması gerekir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/zorla-getirme-karari-cmk-146-madde/)