Bir sanığın ölümü halinde, CMK'nın 223/9. maddesindeki 'Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde... düşme... kararı verilemez.' hükmü uygulanabilir mi? Yani, ölen sanığın suçsuzluğu dosya kapsamından açıkça anlaşılıyorsa, mahkeme düşme kararı yerine beraat kararı verebilir mi? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (K.2019/686 ve K.2024/147) bu konudaki yaklaşımını açıklayınız.

Hayır, uygulanamaz. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun yerleşik ve güncel içtihatlarına (K.2019/686 ve K.2024/147) göre, sanığın ölümü, ceza muhakemesini ve ceza ilişkisini sanık açısından mutlak olarak sona erdiren özel ve öncelikli bir sebeptir. TCK m. 64'teki 'sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir' hükmü emredici niteliktedir. Ceza Genel Kurulu, CMK m. 223/9'daki 'derhal beraat' kuralının, sanığın ölümü hali için geçerli olmadığını kabul etmektedir. Çünkü ölen bir kişi hakkında yargılamaya devam edilerek onun suçlu veya suçsuz olduğuna dair bir hüküm kurulması, ceza hukukunun temel prensiplerine (özellikle cezaların şahsiliği) aykırıdır. Ölümle birlikte sanık sıfatı sona erdiğinden, yargılamanın süjesi ortadan kalkar ve mahkemenin yapabileceği tek şey, bu durumu tespit ederek davanın düşmesine karar vermektir. Bu nedenle, dosya kapsamından sanığın suçsuz olduğu anlaşılsa bile, mahkeme beraat değil, düşme kararı vermek zorundadır.