Zimmet suçunda (TCK m. 247), malın değerinin azlığı (TCK m. 249) nedeniyle ceza indirimi uygulanması hakimin takdirine mi bağlıdır, yoksa zorunlu mudur? Bu hükmün, hırsızlık (TCK m. 145) ve yağma (TCK m. 150/2) suçlarındaki benzer düzenlemelerden farkı nedir?

Zimmet suçunda malın değerinin azlığı halinde ceza indirimi uygulanması zorunludur, hakimin takdirine bağlı değildir. TCK m. 249'da '...verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilir.' ifadesi kullanılmıştır. Hukuk dilinde '-ir' ve '-ılır' gibi geniş zaman ekleri, emredici bir nitelik taşır ve hakime takdir yetkisi bırakmaz. Bu düzenlemenin hırsızlık ve yağma suçlarındaki benzer düzenlemelerden temel farkı budur: - **Hırsızlık (TCK m. 145):** '...verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi... ceza vermekten de vazgeçilebilir.' ifadesi, hakime hem indirim yapıp yapmama, hem de ceza verip vermeme konusunda tam bir takdir yetkisi tanır. - **Yağma (TCK m. 150/2):** '...verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.' ifadesi, hakime indirim yapıp yapmama konusunda takdir yetkisi tanır. Hakim, değerin azlığına rağmen indirim uygulamayabilir. - **Zimmet (TCK m. 249):** '...verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilir.' ifadesi, hakime takdir yetkisi tanımaz. Değerin az olduğu tespit edildiğinde, hakim cezayı belirtilen oranlarda indirmek zorundadır. Bu fark, zimmet suçunun kamu idaresinin güvenilirliğine ve işleyişine karşı işlenen bir suç olmasından ve kanun koyucunun bu suç tipinde daha net ve emredici bir indirim nedeni öngörmesinden kaynaklanmaktadır.