Özel güvenlik görevlisi olmak için yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması neticesinde elde edilen 'olgusal veri' ve 'istihbari bilgi' arasında hukuki açıdan nasıl bir ayrım yapılmalıdır? Salt istihbari nitelikteki, somut bir olguya veya yargı kararına dayanmayan bir bilginin, güvenlik soruşturmasının olumsuz sonuçlanmasına ve kişinin mesleğe alınmamasına tek başına gerekçe teşkil etmesi, hukukun hangi temel ilkelerine aykırılık oluşturur?

'Olgusal veri', genellikle somut bir belgeye, resmi kayda veya doğrulanabilir bir duruma dayanan bilgidir. Örneğin, bir mahkeme kararı, kesinleşmiş bir ceza, devam eden bir soruşturma/kovuşturma kaydı olgusal veridir. 'İstihbari bilgi' ise genellikle duyuma, tahmine, doğruluğu teyit edilmemiş bilgilere dayanan, resmi bir belge veya kararla desteklenmeyen, ham nitelikteki bilgidir. Danıştay'ın yerleşik içtihatlarına göre, salt istihbari nitelikteki, soyut, duyuma dayalı, somut delillerle desteklenmeyen bilgilerin güvenlik soruşturmasının olumsuz sonuçlanmasına tek başına gerekçe teşkil etmesi hukuka aykırıdır. Bu durum, özellikle şu temel ilkelere aykırılık oluşturur: 1. **Hukuk Devleti İlkesi:** İdarenin işlemlerinin öngörülebilir, objektif ve denetlenebilir olması gerekir. Soyut istihbari bilgiye dayalı bir karar, bu niteliklerden yoksundur ve keyfiliğe yol açabilir. 2. **Masumiyet Karinesi:** Kişi hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olmadan, teyit edilmemiş bilgilerle suçlu muamelesi yapılması ve hak kaybına uğratılması masumiyet karinesini zedeler. 3. **Savunma Hakkı:** Kişi, hangi somut olguya dayanılarak hakkında olumsuz karar verildiğini bilmeden, soyut iddialara karşı etkin bir savunma yapamaz. Bu durum savunma hakkını kısıtlar. Bu nedenle, güvenlik soruşturmasının olumsuz sonuçlanabilmesi için bu sonucun somut, denetlenebilir ve hukuken kabul edilebilir olgusal verilere dayanması gerekir.