4857 sayılı İş Kanunu'na Geçici 10. madde ile eklenen ve COVID-19 döneminde uygulanan 'işten çıkarma yasağı'nın istisnası olarak düzenlenen 'ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller' hangi kanun maddesine atıf yapmaktadır? Bu yasak süresince işverenin işçiyi ücretsiz izne çıkarma hakkı, işçinin rızasına tabi midir?

'İşten çıkarma yasağı'nın istisnası olan 'ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller', 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II numaralı bendine ('Ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri') atıf yapmaktadır. Bu madde, işverene haklı nedenle derhal fesih imkanı tanıyan durumları saymaktadır (örneğin, işçinin hırsızlık yapması, işverene hakaret etmesi, cinsel tacizde bulunması, işe sarhoş gelmesi vb.). Yasak süresince işverenin işçiyi ücretsiz izne çıkarma hakkı, işçinin rızasına tabi değildir. Geçici 10. madde, işverene bu süreçte tek taraflı olarak işçiyi tamamen veya kısmen ücretsiz izne ayırma hakkı tanımıştır. Bu, genel kural olan ve işçinin yazılı rızasını gerektiren ücretsiz izin uygulamasının (İş K. m.22 bağlamında) bir istisnasıdır. Bu düzenlemenin amacı, işten çıkarma yasağı nedeniyle zor durumda kalabilecek işverenlere esneklik tanımak ve istihdamı korumaktır. İşçi, bu nedenle iş akdini haklı sebeple feshedemez.