7244 sayılı Kanun ile TTK'ya eklenen Geçici 13. madde kapsamında getirilen kâr dağıtım sınırlamasına, Ticaret Bakanlığı tarafından yayımlanan Tebliğ ile ne gibi istisnalar getirilmiştir? Bu istisnaların uygulanabilmesi için aranan 'Bakanlıktan uygun görüş alınması' şartının hukuki niteliğini ve idari bir vesayet denetimi olup olmadığını tartışınız.

Ticaret Bakanlığı tarafından 17.05.2020'de yayımlanan Tebliğ, TTK Geçici m. 13'teki katı kâr dağıtım sınırlamasına, belirli koşulların varlığı halinde uygulanacak bazı önemli istisnalar getirmiştir. Bu istisnalar şunlardır: 1) 120.000 TL ve altında kâr payı dağıtımı kararı alan şirketler. 2) Dağıtılacak kâr payının yarısından fazlasını, başka bir sermaye şirketine olan sermaye taahhüt borcunun ifasında kullanacak olan pay sahiplerinin bulunduğu şirketler. 3) Dağıtılacak kâr payını, imzalanan kredi veya proje finansman sözleşmeleri kapsamındaki muaccel borçlarının ödemesinde kullanacak pay sahiplerinin bulunduğu şirketler. Ancak bu istisnalardan yararlanmak otomatik değildir. Tebliğ, bu istisnaların uygulanabilmesini, 'Hazine ve Maliye Bakanlığının görüşünü almak suretiyle Ticaret Bakanlığı'ndan uygun görüş alınması' şartına bağlamıştır. Bu şart, hukuki niteliği itibarıyla, kanunun genel ve emredici bir yasağından, idari bir izinle muafiyet tanınmasıdır. Bu bir 'idari vesayet denetimi' değildir, çünkü vesayet denetimi farklı kamu tüzel kişilikleri arasında olur. Buradaki durum, kanunla verilen bir yetkinin uygulanmasında, kamu yararı ve düzenlemenin amacı (şirketlerin mali yapısını koruma) açısından idarenin bir 'yerindelik denetimi' yapmasıdır. Bakanlık, istisna talebinin samimi olup olmadığını, düzenlemeyi dolanma amacı taşıyıp taşımadığını ve şirketin mali yapısı üzerindeki potansiyel etkilerini değerlendirerek bir 'uygun görüş' verir veya vermez. Bu, idareye kanunun katı uygulamasından doğabilecek hakkaniyete aykırı sonuçları önlemek için bir esneklik tanımaktadır (kalemci.av.tr).