7244 sayılı Kanun ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'na eklenen Geçici 24. madde ile getirilen 'nakdi ücret desteği'nden kimler, hangi koşullarda yararlanabilmektedir? Bu desteğin, aynı dönemde uygulanan 'kısa çalışma ödeneği' ile ilişkisini ve bu iki mekanizmanın istihdamı korumadaki tamamlayıcı rollerini açıklayınız.

COVID-19 salgını döneminde istihdamı korumak amacıyla getirilen 'nakdi ücret desteği' (İşsizlik Sigortası Kanunu Geçici m. 24), fesih yasağına paralel olarak işvereni tarafından ücretsiz izne çıkarılan işçileri mali olarak desteklemeyi amaçlayan bir mekanizmadır. Bu destekten yararlanabilen iki temel grup vardır: 1) İş Kanunu Geçici 10. madde uyarınca işvereni tarafından tek taraflı olarak ücretsiz izne ayrılan ve kısa çalışma ödeneğinden yararlanamayan işçiler. 2) 15.03.2020 tarihinden sonra iş sözleşmesi işsizlik ödeneğine hak kazanacak şekilde (İş Kanunu m. 25/II hariç) feshedilmiş olup, diğer şartları (prim ödeme gün sayısı gibi) sağlamadığı için işsizlik ödeneğinden faydalanamayan işçiler. Bu destekten yararlanmanın ön koşulu, yaşlılık aylığı almıyor olmaktır. Nakdi ücret desteği ile kısa çalışma ödeneği, birbirini tamamlayan iki mekanizmadır. Kısa çalışma ödeneği, faaliyetini azaltan veya durduran işverenlerin, işçilerini işten çıkarmak yerine çalışma sürelerini azaltarak istihdamda tutmalarını teşvik eder ve bu işçilerin ücret kaybını İşsizlik Sigortası Fonu'ndan karşılar. Nakdi ücret desteği ise, kısa çalışma ödeneği kapsamına girmeyen veya bu haktan yararlanamayan ve işveren tarafından ücretsiz izne çıkarılan daha kırılgan bir kesimi hedef alarak onlara asgari bir gelir güvencesi sağlar. Böylece, fesih yasağı süresince işçilerin hiçbir gelirden mahrum kalmaması hedeflenmiştir (kalemci.av.tr).