Davacının davadan feragat beyanının şarta bağlanması (örneğin, 'davalının yargılama giderlerini talep etmemesi şartıyla davadan feragat ediyorum') hukuken geçerli midir? Bu tür bir beyanın, mahkeme tarafından nasıl yorumlanması gerektiğini ve bu durumun bir 'sulh teklifi' olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini tartışınız.

Hayır, davadan feragat beyanı şarta bağlı olarak yapılamaz. HMK m. 309'da düzenlenen feragat, davacının talep sonucundan vazgeçtiğini gösteren, tek taraflı, açık ve 'kayıtsız şartsız' bir irade beyanı olmalıdır. Feragatin hukuki sonuç doğurabilmesi için karşı tarafın veya mahkemenin kabulüne bağlı olmaması, onun bu tek taraflı ve koşulsuz niteliğinden kaynaklanır. 'Davalının yargılama giderlerinden vazgeçmesi şartıyla feragat ediyorum' gibi bir beyan, feragatin bu temel niteliğine aykırıdır ve bu haliyle hukuken geçerli bir feragat olarak kabul edilemez. Mahkeme, bu tür bir beyana dayanarak davanın feragat nedeniyle reddine karar veremez. Ancak, bu tür bir şarta bağlı feragat beyanı tamamen sonuçsuz da kalmayabilir. Mahkeme, bu beyanı, HMK'da düzenlenen sulh kurumu çerçevesinde bir 'sulh teklifi' olarak yorumlayabilir. Bu durumda mahkeme, beyanı karşı tarafa (davalıya) ileterek, bu şartları kabul edip etmediğini sorar. Eğer davalı, davacının öne sürdüğü şartları (örneğin kendi vekalet ücretinden ve yargılama giderlerinden vazgeçmeyi) kabul ederse, taraflar arasında bir mahkeme içi sulh (HMK m. 313) gerçekleşmiş olur ve dava bu sulh sözleşmesine göre sonuçlandırılır. Davalı kabul etmezse, dava kaldığı yerden devam eder (kadimhukuk.com.tr/makale/davadan-feragat-nedir-nasil-yapilir/).