CMK m. 217'deki 'delillerin doğrudan doğruyalığı' (nemine contradicente) ilkesi ile CMK m. 201'deki 'doğrudan soru sorma' hakkı, bir tanığın sadece soruşturma aşamasındaki ifadesinin duruşmada okunarak hükme esas alınmasını engeller mi?

Evet, kural olarak engeller. 'Delillerin doğrudan doğruyalığı' ilkesi (CMK m. 217), mahkemenin, kararını bizzat duruşmada dinlediği ve tartıştığı delillere dayandırmasını gerektirir. Soruşturma aşamasında alınan bir tanık ifadesi, bu süreçten geçmemiştir. CMK m. 201'deki 'doğrudan soru sorma' hakkı ise, taraflara bu delili (tanığı) duruşmada bizzat sorgulayarak test etme ve güvenilirliğini denetleme imkanı verir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin E:2008/1500, K:2008/4787 sayılı kararında da, soruşturma beyanı hükme esas alınan tanığın duruşmada dinlenmemesi CMK m. 201, 215 ve 217'ye aykırılık ve bozma nedeni sayılmıştır. Dolayısıyla, tanığın duruşmaya getirilip dinlenmesi ve taraflara soru sorma hakkı tanınması esastır; sadece eski ifadenin okunması bu ilkelere aykırıdır.