CMK m. 193/2, hangi durumda sanık duruşmada hazır bulunmasa veya ifadesi alınmamış olsa dahi hakkında 'derhal beraat kararı' verilebilmesine olanak tanır?

CMK m. 193/2, 'Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.' hükmünü içermektedir. Bu genel bir kuraldır. Derhal beraat kararı (CMK m. 223/9) ise, mahkumiyet dışındaki kararların en lehe olanıdır. Eğer dosyadaki delillere göre, sanığın sorgusuna veya ek bir delile gerek kalmaksızın, fiilin suç olmadığı veya sanık tarafından işlenmediği gibi bir durum açıkça anlaşılıyorsa, mahkeme sanığın yokluğunda dahi derhal beraat kararı verebilir. Örneğin, iddianameye konu fiilin, kanun değişikliği ile suç olmaktan çıkarıldığı bir durumda, sanığın gelip ifade vermesini beklemenin bir anlamı yoktur ve dava yokluğunda derhal beraat kararıyla sonuçlandırılabilir.