Ceza muhakemesinde 'beraat kararı' ile 'derhal beraat kararı' arasındaki temel fark nedir ve hangi durumlarda derhal beraat kararı verilmelidir?

'Beraat kararı' (CMK m. 223/2), yargılamanın sonunda, delillerin toplanıp tartışılmasından sonra mahkemenin sanığın suçu işlemediği veya fiilin suç olmadığı gibi sonuçlara varmasıyla verdiği esasa ilişkin bir hükümdür. 'Derhal beraat kararı' (CMK m. 223/9) ise, yargılamanın herhangi bir aşamasında, daha fazla delil toplanmasına veya araştırma yapılmasına gerek kalmaksızın sanığın beraat edeceği açıkça anlaşıldığında verilen bir karardır. CMK m. 223/9'a göre, 'derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.' Bu hükmün amacı, sanığın lekelenmeme hakkını korumak ve hakkında daha az lehe olan durma veya düşme kararı verilebilecekken, esastan aklanmasını sağlamaktır. Örneğin, fiilin kanunda açıkça suç olarak tanımlanmadığı (CMK m. 223/2-a) veya suç vasfının sonradan kaldırıldığı durumlarda, başka bir araştırma yapmaya gerek kalmaksızın derhal beraat kararı verilmelidir.